POMIAR NA ŻYWO dzisiaj, godz 05:10 (ulica Zwycięzców)
42 aktualna temperatura 14 °C
ciśnienie 1022 hPa pm2.5 25 μg/m3
dobre powietrze wilgotność 77% pm10 34 μg/m3

Ulica Berezyńska

Ulica Berezyńska o długości blisko 725 metrów ma swój początek przy skrzyżowaniu z Łotewską, następnie biegnie na wschód do Francuskiej i łukiem do alei Waszyngtona. W większości ulica ta jest jednokierunkowa (ruch odbywa się w kierunku od Łotewskiej do stacji paliw przy alei Waszyngtona). Nazwa ulicy pochodzi od Berezyny – rzeki (dopływu Dniepru). Zabudowa Berezyńskiej sięga początków lat 30. XX wieku.

Przy ulicy tej znajduje się wiele interesujących budynków. W większości są to mieszkania wybitnych osobistości, lecz nie tylko. I tak pod:

  • nr 2 - mieści się przedwojenny dom wielorodzinny, w stylu funkcjonalizmu;
  • nr 3 - dom A. Klimaszewskiego, który powstał w 1935 roku według projektu Mieczysława Łokcikowskiego;
  • nr 4 i 4a - przedwojenne wille w stylu funkcjonalizmu;
  • nr 6a - dom W. Moszczyńskiego, który prawdopodobnie powstał w latach 30’ XX wieku i którego właścicielem był Wacław Moszczyński (1892-1953) - absolwent Gimnazjum Filozoficznego Chrzanowskiego w Warszawie, później Instytutu Elektrotechniki i Mechaniki Stosowanej na Wydziale Uniwersytetu w Nancy, pionier polskiej nauki podstaw konstrukcji maszyn;
  • nr 7 - dom A. Kozłowskiego, który powstał w 1938 według projektu Leonarda Tomaszewskiego i Zygmunta Tarasina;
  • nr 8 - dom oraz pracownia Henryka Tarkowskiego (1906-2002) - rodowity warszawianin m.in.: rzeźbiarz, absolwent Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Malarstwa, uczeń Mariana Wnuka w ASP, konserwator dzieł sztuki, jego dom powstał w 1937 roku według projektu Zygmunta Tarasina w stylu modernizmu historycznego;
  • nr 9 - wielorodzinny dom, który powstał jako czynszówka w 1938 roku w stylu modernistycznym według projektu Leonarda Tomaszewskiego i Zygmunta Tarasiana;
  • nr 10 - wielorodzinny dom, który powstał w 1936 roku w stylu funkcjonalistycznym według projektu Stanisława Ogórka, przed wojną mieszkał w nim lekarz - neurolog Stanisław Mackiewicz;
  • nr 12 - wielorodzinny dom, który powstał w 1937 roku według projektu Stanisława Barylskiego jako czynszówka małżeństwa Sawickich;
  • nr 14 - wielorodzinny dom w stylu funkcjonalizmu, który powstał przed wojną;
  • nr 16 - wielorodzinny dom, który powstał w stylu funkcjonalizmu w 1934 roku według projektu Stanisława Barylskiego;
  • nr 18a - dom malarza Stanisława Ejsmonda (1894-1939), który powstał w 1936 roku w stylu funkcjonalizmu według projektu Wincentego Oczykowskiego;
  • nr 20 - willa Wandy Fiszer, która powstała w stylu funkcjonalizmu w roku 1930 według projektu Witolda Strachockiego, zamieszkiwał ją inż. Tadeusz Rudawski (1901-1966) kierownik działu Motocyklowego w Biurze Studiów Państwowych Zakładów Inżynierii w Warszawie;
  • nr 22 - willa Ewy i Wojtka Gójskich, która powstała w 2001 roku według projektu Andrzeja Popławskiego i Mirosława Leśniaka, nawiązuje stylem do lat 30’ ;
  • nr 23 - dom A. Karpowicza, który powstał w 1937 roku w stylu funkcjonalnym według projektu Henryka Douglasa;
  • nr 25 - Pracownia Architektoniczna APA Kuryłowicz & Spółka, która powstała w 1988 roku według projektu własnego;
  • nr 26 - dom Stanisława Rudasia, który powstał w 1937 roku w stylu funkcjonalizmu według projektu Zbigniewa Olszakowskiego, a w latach 90’ dokonano jego nadbudowy;
  • nr 27 - wielorodzinny dom, który powstał w roku 1938 w stylu funkcjonalizmu według projektu Zygmunta Konrada, a w latach 90’ dokonano jego nadbudowy, pod tym numerem mieści się również najprawdopodobniej ostatni , który działa na Saskiej Kępie zakład szklarsko- ramiarski;
  • nr 28 - dom rodzinny Ordyńskich, który powstał w 1936 roku w stylu modernistycznym według projektu Bohdana i Józefa Szanajcy;
  • nr 29 a - dom wielorodzinny, który powstał w stylu funkcjonalistycznym według projektu Mariana Rybczyńskiego i Leszka Dąbrowskiego.

Ulica na mapie