wtorek , 22 października 2013 r.
Zaproponuj newsa!

Notatki z podróży

Od 23 października w Klubie Kultury Saska Kępa po raz pierwszy prezentowane będą akwarele Heleny i Lecha Grześkiewiczów, słynnych polskich ceramików. Akwarele mające charakter prywatnych notatek z podróży powstały podczas ich licznych przed i powojennych podróży po Europie (Włoszech, Francji, Bułgarii). 

Wystawa upamiętnia setną rocznicę urodzin zmarłego w 2012 roku Lecha Grześkiewicza.

Miejsce: Warszawa,  ul. Brukselska 23, Klub Kultury Saska Kępa, foyer Ip.
Wernisaż: 23.10.2013, godz. 19.00
Czas trwania wystawy: 23 październik - 15 listopad 2013
Kurator wystawy: Magdalena Czerwosz, Klub Kultury Saska Kępa, galeria@klubsaska.pl
Koordynatorzy projektu: Dorota Grześkiewicz, Malwina Grześkiewicz, pracownia@grzeskiewiczowie.art.pl,
Kontakt dla dziennikarzy: Dorota Grześkiewicz, pracownia@grzeskiewiczowie.art.pl, tel. 606-88-97-97
Współorganizator: Pracownia Grześkiewiczów
Patroni: Okręg Warszawski ZPAP, Związek Ceramików Polskich
Sponsorzy: Galeria Ram, Konto Spółka Doradców Podatkowych , Drukarnia Piotr Suchecki, Optym Kancelaria Podatkowa, Bartosz Wysoczański

O Helenie i Lechu Grześkiewiczach

  Helena i Lech Grześkiewiczowie reprezentują zapominane już dziś pokolenie twórców, których największe sukcesy artystyczne przypadły na lata 50. i 60. XX wieku. Ich twórczość popadła dziś w lekkie zapomnienie i znana jest nielicznym - głównie historykom sztuki i architektury, choć paradoksalnie niemal każdy mieszkaniec Warszawy, Lublina, Poznania czy Włocławka musiał z ich sztuką zetknąć się lub styka się na co dzień. Monumentalne polichromie autorstwa Grześkiewiczów zdobią kamienice warszawskiej, lubelskiej i poznańskiej Starówki, kościoły Św. Jana we Włocławku i Św. Jakuba w Warszawie. Złocone sgraffito ekranu akustycznego znane być musi każdemu, kto choć raz zasiadł w fotelu na widowni Sali Kongresowej stołecznego Pałacu Kultury i Nauki.  W historii sztuki polskiej drugiej połowy XX wieku Grześkiewiczowie zapisali się jednak przede wszystkim jako twórcy i propagatorzy technik ceramiki artystycznej, w której to dziedzinie odnosili spektakularne sukcesy w Polsce i zagranicą. Kojarzeni są z nieistniejącą już dziś peerelowską Fabryką Fajansu we Włocławku, gdzie zrealizowali swoje najbardziej znane dzieła ale także (o czym mało kto pamięta), przez kilka lat kształcili kadry fachowców, ucząc od podstaw technik malarskich na podłożu ceramicznym. Można zaryzykować twierdzenie, iż sukces i szeroka popularność włocławskiej ceramiki jest w dużej mierze zasługą tej właśnie pary artystów. Pisząc o ceramice Grześkiewiczów nie sposób też pominąć monumentalnych żyrandoli ich projektu zdobiących wnętrza Pałacu Kultury i Nauki, Filharmonii Narodowej, warszawskich teatrów, auli Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego czy kawiarni na Nowym Świecie i Placu Konstytucji oraz monumentalnych elementach niezrealizowanego Pomnika Zwycięstwa mającego stanąć na Osi Saskiej, które zdobią dziś prezbiterium Katedry Polowej Wojska Polskiego przy ulicy Długiej. To istotny, trwały i ceniony element ich dorobku artystycznego, ale chyba niesprawiedliwie usuwający w cień ich pierwszą i pielęgnowaną do końca życia pasję jaką było od zawsze malarstwo.  Lech Grześkiewicz (1913-2012) i Helena Grześkiewicz z domu Dowkontt (1908-1977) jako jedni z nielicznych polskich artystów zostali wykształceni w technikach malarskich w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie (Helena otrzymała dyplom w 1937 roku, Lech przerwane wojną studia ukończył w roku 1947). Pierwsze sukcesy zawodowe odnotowała jeszcze przed wojną Helena Grześkiewicz, najpierw kończąc słynną paryską Académie Julian (1935) a następnie wystawiając swoje prace malarskie w Salonie Stowarzyszenia Artystów Francuskich (nagroda), Salonie de Tuileries i Salonie Nationale w Paryżu. Zdobyta w trakcie studiów włoskich wiedza i doświadczenie, szczególnie w technikach malarstwa monumentalnego (fresk, mozaika, sgraffito) stały się w powojennej Polsce, w obliczu dramatycznego braku fachowych kadr artystycznych szczególnie cenne. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych powierzano Grześkiewiczom szereg prac restauratorskich wymagających najwyższych kwalifikacji zawodowych w zniszczonych przez Niemców reprezentacyjnych budynkach nowej władzy, by wymienić tylko rekonstrukcję i restaurację fresków w Belwederze i pałacu w Natolinie. Jednocześnie, w miarę skromnych możliwości podróżowali - Polska, Włochy, Francja, Bułgaria.

Po raz pierwszy prezentowane na wystawie tak licznie akwarele Grześkiewiczów stanowią rodzaj prywatnego notatnika z podróży, jakie odbywali przed i po II wojnie światowej, ukazując zarazem zupełnie inne, nieznane szerokiej publiczności oblicze obojga artystów. To głównie malownicze i romantyczne pejzaże włoskich i południowofrancuskich, skąpanych w błękicie i słońcu miejscowości, tak różnych klimatem, barwą i architekturą od  znanych nam rodzimych sielskich klimatów. Najwcześniejsza z prezentowanych prac pochodzi z 1937 roku (widok z tarasu na wyspie Capri). Najpóźniejsze są pejzaże południowej Francji z 1958 roku.

Wystawa upamiętnia setną rocznicę urodzin zmarłego w 2012 roku Lecha Grześkiewicza. Paweł Giergoń

Lech Grześkiewicz (ur. 1913, zm.2012) malarz i ceramik, Państwowa Szkoła Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu (1927-32),Królewska Akademia Sztuk Pięknych w Rzymie (1938-39 i 1947-1948).

Helena Grześkiewicz (ur. 1909, zm.1977) malarz i ceramik, Académie Julian w Paryżu (1935-37), Scuola del Arti Ornamentali w Rzymie (1937-38), Miejska Szkoła Konserwacji w Rzymie (1937-1938), Królewska Akademia Sztuk Pięknych w Rzymie (1937-39). Wielokrotnie wystawiała swoje akwarele w salonach francuskich – Salonie Artystów Francuskich, Salon de Tuileries, Salon Nationale. W 1937r została nagrodzona  za swoje akwarele na Wystawie Société des Artistes Français.

Obydwoje wielokrotnie nagradzani na wystawach krajowych i międzynarodowych, a także nagrodzeni  Nagrodą Państwową II-stopnia za wykonanie polichromii na Starym Mieście w Warszawie (1953), odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski za wykonanie polichromii Starego Miasta w Lublinie (główni projektanci – 1954). Z ramienia Instytutu Wzornictwa Przemysłowego prowadzili wieloletnią współpracę z Fabryką Fajansu we Włocławku (1949-1965). W latach 1968-1972 Lech Grześkiewicz był wiceprezesem Okręgu Warszawskiego ZPAP, w 2010 r. został odznaczony złotym medalem Zasłużony dla Kultury Gloria Artis, w 2012 r. został honorowym członkiem Związku Ceramików Polskich.

Więcej informacji o artystach: www.grzeskiewiczowie.art.pl, w zakładkach o artystach i osiągnięcia.

Tagi: klub kultury, ulica Brukselska, ulica Paryska,

Zobacz również

VI edycja Świątecznego Spotkania Przyjaciół Saskiej Kępy

VI edycja Świątecznego Spotkania Przyjaciół Saskiej Kępy

wtorek, 29.11.2016 7

4 grudnia 2016 roku już po raz szósty odbędzie się w naszym PROM Kultury, Świąteczne Spotkanie Przyjaciół Saskiej Kępy. Dla uczestników zarówno tych młodszych jak i tych trochę starszych przygotowano masę ciekawych atrakcji. Serdecznie zapraszamy! [...]

Wystawa „Śmieci” w PROMIE Kultury Saska Kępa

Wystawa „Śmieci” w PROMIE Kultury Saska Kępa

poniedziałek, 07.12.2015

PROM Kultury Saska Kępa zaprasza na wernisaż wystawy Magdaleny Alicji Jędrzejczyk „Śmieci”, który odbędzie się w środę 9 grudnia o godz. 19.00 w PROMie Kultury przy ul. Brukselskiej 23. Wystawę można oglądać do 10 stycznia 2016 roku. [...]

Dołącz do naszej społeczności

Reklama